28.12.2014 : Wandeling Nieuwvliet

Zondag 28 december, wandeling met  de Kleine Munsterlander vereniging in Nieuwvliet,

Zaterdag 27 december in de vroege avond. Hevige sneeuwval en ijskoude noord-oostenwind teistert mijn auto, die alle moeite heeft om mooi recht over het asfalt te rijden door het gladde wegdek.

Na een namiddag shoppen voor de laatste cadeautjes en een sponsor-halt bij de Unco-Jerry- dierenvereniging van Isabelle &Co., ben ik blij dat de auto op stal kan. Eenmaal achter de warme houtkachel ga ik het computerke raadplegen, om te zien hoeveel mensen er al afgehaakt hebben voor de zeewandeling van morgen.

Want zeg nu zelf, wie zal er zo gek zijn om door dit gure weer met gladde wegen naar zee te rijden om het hondje effe uit te laten ! Niemand natuurlijk, tenzij ikzelf, beetje plichtsbewust dan !

Er hebben inderdaad een zestal mensen afgehaakt.  Terecht overigens, zeker de Kempenaars en de Limburgers, waar er ondertussen toch al een pak sneeuw ligt. Afwachten dus, en zien wat de zondagmorgen in petto heeft.

Die “Zondagmorgen zonder zorgen” moet deze keer  even plaats maken voor” MET zorgen”. Dit tot ik enkele weerwebsites bezocht heb. De buienradar geeft echter nul neerslag en volle bak zon, zeker in het westen van het land, en daar moet ik naartoe ! Ik bekijk Kato en vraag haar: “zullen we het erop wagen meisje” en staartje begint al meteen te wapperen, 20 slagen per minuut ! Als ik nadien uit de garage te voorschijn kom met mijn wandelschoenen en haar leiband gaan die slagen meteen de hoogte in, ik schat zo’n  50 slagen nu. Als ik dan nog de woorden “wandelen” en “zee” uitspreek zijn de slagen niet meer te tellen, klaar voor de start zeg maar! Vrouw May twijfelt nog even om in te stappen : “zouden we dat wel doen al die risico’s nemen ?” Natuurlijk doen we het, we hebben het al zo dikwijls gedaan ! We zijn nog maar enkele meters van de oprit en mijn eerste slippertje is al meteen een feit, met de auto wel te verstaan!

Eenmaal de E313 op gaat het al een stuk beter, geen slippertjes meer, max. 90 K M per uur staat er op de borden aangegeven. 90  Kleine Munsterlanders per uur ? Daar ben ik het volledig mee eens .

Hoe verder de rit richting zee vordert, hoe minder sneeuw, dat belooft dus. Het gaspedaal wordt iets dieper ingedrukt,  met gevolg dat de snelheid wat de hoogte ingaat en ik goed op tijd ga arriveren. Ook de zon staat reeds hoog aan de hemel, als er nu nog enkele wandelaars opdagen, dat zou pas fijn zijn. E34, Sluis,St Jansdijk, Zeedijk, rode palen, rechts afdraaien, de parking op. Eerste verrassing van formaat, ik zie een Kleine Münsterlander met baasjes en Belgische nummerplaat, en die komen nog meewandelen ook.  Het zijn An Meylemans met haar man en teefje Nina. Ze zijn helemaal uit Hasselt gekomen en al sinds zaterdag aan de Zeeuwse kust om zeker op tijd te zijn voor hun eerste kennismaking met onze vereniging . Langzaam maar zeker komen er nog meer auto’s met Kleine Münsterlanders op de parking gereden, wie had dat nu verwacht ! Het moet zijn dat dat Kleine Münsterlander-volkje  behoort tot de harde kern, want geen half uurtje later staat de parking vol. En ze komen allemaal om mee te wandelen met onze groep zo te zien.  Zoals beloofd heb ik mijn nieuwjaarsdrankjes meegebracht om het  2e levensjaar van onze vereniging al meteen goed in te zetten. De bessen- en andere jenevers gaan goed van de hand, onze leden houden wel van zo’n opkikkertje zo te zien !

Ondertussen zijn ook voorzitter Philip en enkele andere leden van bestuur gearriveerd en na een welkomstwoordje van Philip kunnen we starten  met een onverwacht hoge opkomst van wandelaars.

Veel nieuwe leden, maar ook gelegenheid-wandelaars, die misschien toekomstige leden worden !

René Vanderrijt met zijn kroost van Girka Van de Gindse Bossen. Bijna het hele nest was aanwezig, wat toch wel opmerkelijk mag genoemd worden.

Bovenop de duinentrap ga ik weer mijn automatische orale hondenteller in werking stellen, die ik gewoonlijk altijd bij me heb.  1,2,3……..20,21,22,23 Kleine Münsterlanders en nog  1,2, Border Collies en nog een klein, maar zeer vinnig jachthondje, die we maar rossekopje zullen noemen, 26 in totaal .

Eenmaal op het strand en de leiband opgeborgen is, kan de pret weer beginnen voor onze Münsterlanderkes. Het is weer zoals gewoonlijk: dolle honden die over en weer rennen, spelende duo’s en trio’s, andere hollen achter de meeuwen aan.

Er zijn er zelfs bij die een poging wagen van openbare sex op het strand in winterse omstandigheden, daar is mijn dame ook weer van de partij natuurlijk, als dat maar goed komt !

Alle nieuwkomers die deze taferelen nog nooit meegemaakt hebben staan met open mond te kijken, zodat de frisse zeebries rechtstreeks naar binnen kan, en zien meteen tot wat dat Kleine Münsterlander-ras in staat is. Ook al is de gevoelstemperatuur – 9°, om een keertje door zee te gaan achter een meeuw aan en er een zwempartij van te maken, daar wordt geen poot voor omgedraaid.

Ook deze man en vrouw zijn blijkbaar erg in trek bij onze Kleine Münsterlanders, of zouden het de Kerstmannen zijn ?

Zo gaat onze tocht verder met een ondertussen zeer uitgerekte sliert van opgewekte honden en blije baasjes die er ook best zin in hebben. Na een drietal kilometers zijn we halfweg en bij toeval, zoals dat wel eens meer gebeurt, duikt daar een mooi en gezellig strandpaviljoen op. Een unieke gelegenheid om de beentjes wat rust te gunnen en het zweet te laten opdrogen, al betwijfel ik of daar grote hoeveelheden van opgeslagen zijn deze keer.

Genieten in het zonnetje bij – 5° en toch nog warm !

 

Na deze rustpauze van een half uurtje en  als we terug willen zijn vooraleer de zon achter de horizon verdwijnt ,is de tijd aangebroken om de terugtocht aan te vatten. Maar nu we de ganse groep baasjes en Munsterlanderkes terug samen hebben, moeten de deelnemers eerst nog vereeuwigd worden voor het Kleine Münsterlander-archief, de website en de facebookpagina.

De terugtocht  blijkt veel aangenamer te verlopen dan de heenreis, hoogstwaarschijnlijk heeft dit te maken met de rugwind die we nu hebben, maar voor onze honden maakt dit weinig verschil zo te zien. Die gaan nog steeds op hetzelfde elan door als op de heenreis, zo wild zelfs dat een van die wilde boerendochters een andere tweevoetige wilde boerendochter laat kennis maken met het zachte zandtapijt. Toeval of niet, het is mijn vrouw die onderuit gereden is door een onvoorzichtige geweldenaar van een MONsterlandertruckl, die nadien nog vluchtmisdrijf pleegt ook ! Deze keer wel  geen foto’s kunnen nemen van dat winterse zonnebaden van mijn grote dame, spijtig !

Wij zijn twee vrienden ,  jij en ik, tralala,tralala, twee dikke vrienden, tot de laatste……. !

 

Na de drie kilometer, die we daarstraks in tegengestelde richting ook afgelegd hebben natuurlijk, komt het einde van de wandeling in zicht. Het terrasje van De Boekanier, waar we nog iets wilden gaan drinken, zit redelijk vol en bijgevolg gaan we met de nog aanwezigen de restjes van de nieuwjaarsdrankjes nuttigen op de parking aan de auto’s.

 

 

Er zijn nog wat gezellige babbels bij de drankjes over hoe flink onze Munsterlanderkes wel geweest zijn en hoe ze soms tekeer kunnen gaan. De avond begint te vallen en dat varkentje met zijn lange snuit is weer daar om het verhaal af te ronden en iedereen keert terug huiswaarts.  Naar onze normen een toch wel heel geslaagde wandeling, met een onverwacht hoge opkomst. Dit ondanks de slechte weersomstandigheden.

Foto’s van de zeewandeling zijn ondertussen al terug te vinden op de Facebookpagina : Kleine Munsterlander/Heidewachtel.be

Bedankt aan alle aanwezigen om deze dag tot een geslaagd Kleine Münsterlander-feest te helpen maken en graag zien we u allen weer op onze volgende activiteit.

De activiteitenkalender gaat ergens begin 2015 opgesteld worden, en deze zal nadien terug te vinden zijn op onze website : www.kleinemunsterlandervereniging.be.

De jaarkalender zal ook in de eerstvolgende, in het voorjaar te versturen nieuwsbrief vermeld staan !

Groeten aan iedereen namens het ganse Kleine Münsterlanderbestuur en tot  2015 !